Onze peptides worden gelyofiliseerd geleverd — een vaktechnische term voor vriesgedroogd. Dit is de industriestandaard voor peptides in flacons.
Peptides worden in deze vorm geleverd (in plaats van al gereconstitueerd, oftewel opgelost in bacteriostatisch water) omdat ze in droge vorm veel stabieler zijn. Zodra een peptide is gereconstitueerd, bedraagt de houdbaarheid nog 30 tot 45 dagen in de koelkast.
In gelyofiliseerde vorm kunnen peptides tot 2 jaar in de koelkast worden bewaard, of tot 3 jaar in de vriezer. Bewaar peptides niet langer dan een week op kamertemperatuur, en stel ze nooit bloot aan hitte of direct zonlicht.
Reconstitueren is een eenvoudig proces en we lopen het in deze gids stap voor stap met je door. Ook laten we zien hoe je de injectiehoeveelheid berekent op basis van de hoeveelheid bacteriostatisch water die je hebt gebruikt.
Aanbevolen: lees deze gids een paar keer door voordat je begint. Als je elke stap vooraf goed begrijpt, verloopt het proces een stuk soepeler. Vragen of onduidelijkheden? Neem contact op via onze contactpagina.
Rechtstreeks naar de reconstitutie- en doseringscalculator? Ga direct naar de calculator.
Wat heb je nodig
- Je peptideflacon (gelyofiliseerd)
- Alcoholdoekjes
- Bacteriostatisch steriel water
- Spuiten van 3 ml (Luer Lock-tip)
- Naalden 25G of 27G (Luer Lock). Andere maten kunnen ook geschikt zijn.
- Naaldencontainer (optioneel)
Stap-voor-stap instructies
-
Verwijder de doppen
Verwijder de doppen van zowel je peptideflacon als je flacon bacteriostatisch water.
-
Desinfecteer de rubberen stoppen
Neem de rubberen stoppen van beide flacons af met alcoholdoekjes en laat ze ongeveer 3 minuten drogen.
-
Bevestig de naald
Neem je spuit van 3 ml en de naald. Draai de plastic naaldhouder in de Luer Lock-tip van de spuit totdat deze goed vastzit.
-
Trek het bacteriostatisch water op
Trek de zuiger terug om de gewenste hoeveelheid bacteriostatisch water op te trekken. Bij te veel: druk het overschot terug totdat je de juiste maatstreep op de spuit bereikt.
Hoeveel bacteriostatisch water? Kleine peptideflacons bevatten maximaal 3 ml. Hiervoor raden we 2 ml bacteriostatisch water aan, al is alles tussen 1 ml en 3 ml acceptabel.
Grotere flacons: hier kun je tot 5 ml gebruiken. Meer bacteriostatisch water maakt microdoseren eenvoudiger, maar insulinenaalden hebben meestal een maximum van 1 ml per injectie. Dat betekent dat een grote hoeveelheid bacteriostatisch water kan resulteren in meerdere injecties om je doeldosis te bereiken. Tenzij je microdoseert, is 2 ml per flacon een goede vuistregel.
Verderop in dit artikel leggen we de eenvoudige rekensom uit om precies te bepalen hoeveel je moet optrekken op je insulinenaald.
-
Breng de naald in de peptideflacon in
Met het bacteriostatisch water in je spuit breng je de naald onder een lichte hoek in de peptideflacon in, om drukopbouw te voorkomen.
Gebruik een dunne naald: houd het bij 25G of hoger om beschadiging van de rubberen stop te voorkomen. Een hoger gauge-getal betekent een dunnere naald.
-
Laat het water rustig lopen
Laat het water langzaam langs de wand van de flacon naar binnen lopen. Spuit het niet met kracht naar binnen.
Let op: soms duwt de zuiger zichzelf naar binnen zodra de naald de flacon binnengaat. Houd de zuiger tegen zodat je zelf de snelheid bepaalt waarmee het bacteriostatisch water de flacon in stroomt.
-
Zwenk om op te lossen
Niet schudden. Zwenk, kantel en rol de flacon voorzichtig om het poeder op te lossen.
Geduld: dit duurt doorgaans 2 tot 5 minuten van gelijkmatig zwenken, in een cirkelvormige beweging mengen en de flacon voorzichtig op en neer kantelen. Het water moet meerdere keren door het poeder stromen om het volledig op te lossen. Niet schudden of hardhandig te werk gaan.
-
Controleer of alles is opgelost
De oplossing moet helder zijn, zonder zichtbare deeltjes. Is de vloeistof troebel of klonterig, wacht dan een minuut en herhaal de vorige stap.
-
Sluit af, ontdoe je van materiaal en bewaar
Sluit de naald af en ontdoe je ervan (bij voorkeur in een naaldencontainer). Bewaar de gereconstitueerde peptideflacon in de koelkast wanneer deze niet in gebruik is. De oplossing blijft ongeveer 30 dagen goed.
Veelgestelde vragen over het reconstitueren van peptides
Wat is peptidereconstitutie?
Reconstitutie is het proces waarbij gelyofiliseerde (vriesgedroogde) peptides worden gemengd met een steriele vloeistof (doorgaans bacteriostatisch water) om ze gebruiksklaar te maken voor onderzoeksdoeleinden.
Waarom bacteriostatisch water in plaats van gewoon steriel water?
Bacteriostatisch water bevat 0,9% benzylalcohol, wat bacteriegroei remt. Steriel water bevat geen conserveringsmiddel en moet direct na het mengen worden gebruikt. Steriel water is alleen een optie als je de volledige flacon binnen 24 uur gebruikt.
Kun je gereconstitueerde peptides invriezen?
Nee. Invriezen kan de peptidestructuur beschadigen. Bewaar gereconstitueerde peptides in de koelkast (2 tot 8 °C) en gebruik ze binnen 30 dagen. Gelyofiliseerde peptides kunnen langdurig in de koelkast of vriezer worden bewaard, maar vermijd herhaaldelijk ontdooien en opnieuw invriezen.
Kun je natriumchloride (zoutoplossing) gebruiken in plaats van bacteriostatisch water?
Voor de meeste peptides wel. Zoutoplossing (saline) als bacteriostatisch water wordt regelmatig gebruikt zonder problemen, en sommige commerciële producten worden zelfs op deze manier geleverd. Het belangrijkste nadeel van gewone (niet-bacteriostatische) zoutoplossing is het ontbreken van een conserveringsmiddel, wat zorgt voor een veel kortere houdbaarheid zodra de flacon is geopend.
Er is één belangrijke uitzondering: Retatrutide mag uitsluitend worden gemengd met gewoon bacteriostatisch water, nooit met natriumchloride (zoutoplossing). Het zout zorgt ervoor dat Retatrutide neerslaat (klontert en uit oplossing valt), waardoor de flacon onbruikbaar wordt. Dit is specifiek voor Retatrutide vanwege de structuur ervan en komt niet voor bij de meeste andere peptides, waaronder Tirzepatide.
Een paar peptides werken juist andersom. GHRP-2 en Hexarelin worden soms gereconstitueerd met gewone zoutoplossing in plaats van bacteriostatisch water, omdat een klein deel van de gebruikers vindt dat de benzylalcohol in bacteriostatisch water kan prikken of de tolerantie beïnvloedt. Dit is een zachte voorkeur, geen harde regel — standaard bacteriostatisch water werkt hier ook prima.
Kortom: gewoon bacteriostatisch water (0,9% benzylalcohol, geen natriumchloride) is de veilige standaardkeuze voor alles en de verplichte keuze voor Retatrutide. Heb je alleen zoutoplossing met bacteriostatisch water, dan is dat voor de meeste peptides prima, maar niet geschikt voor Retatrutide.
Wat is het verschil tussen IU en mg bij het doseren van peptides?
IU (Internationale Eenheden) worden gebruikt voor hormonen zoals HGH of insuline. Mg (milligram) wordt gebruikt voor de meeste andere peptides.
Wat als je per ongeluk met de flacon hebt geschud?
Geen paniek. Schudden kan kwetsbare peptides denatureren, maar één ongelukje is niet altijd fataal. Laat de flacon rusten, controleer of de vloeistof helder is, en gooi de flacon weg als deze troebel of klonterig oogt.
Kun je spuiten vooraf klaarmaken voor de hele week?
Dit wordt afgeraden. Vooraf klaarmaken verhoogt het risico op contaminatie en kan de werkzaamheid van de peptide verminderen.
Wat als je peptide niet volledig oplost?
Probeer de flacon voorzichtig op te warmen in je handpalm. Zwenk opnieuw (nooit schudden) en besteed 2 tot 3 minuten aan het mengen, waarbij je het bacteriostatisch water van boven naar beneden door de flacon laat bewegen. Blijven er deeltjes achter (zeer zeldzaam), neem dan contact met ons op.
Hoe bereken je je dosis
Dit is de basisformule. Rekenen niet je ding? Ga naar de calculator onderaan deze pagina.
Formule: Bacteriostatisch water (ml) ÷ Totale hoeveelheid peptide (mg) = ml per 1 mg
Zodra je weet hoeveel ml gelijk staat aan 1 mg, kun je dat getal vermenigvuldigen of delen om elke gewenste dosis te berekenen.
Voorbeeld 1: flacon van 5 mg, gereconstitueerd met 2 ml bacteriostatisch water
Stap 1. Bereken ml per 1 mg: 2 ml ÷ 5 mg = 0,4 ml per 1 mg
Dus 0,4 ml op een insulinespuit van 1 ml komt overeen met 1 mg peptide. Van daaruit schaal je op of af naar je doeldosis:
- 1 mg nodig? Trek 0,4 ml op
- 2 mg nodig? 0,4 × 2 = 0,8 ml
- 0,5 mg nodig? 0,4 ÷ 2 = 0,2 ml
Voorbeeld 2: flacon van 10 mg, gereconstitueerd met 2,5 ml bacteriostatisch water
Stap 1. Bereken ml per 1 mg: 2,5 ml ÷ 10 mg = 0,25 ml per 1 mg
Stap 2. Schaal naar je doeldosis: voor 2,5 mg: 0,25 × 2,5 = 0,625 ml
Dat is de hoeveelheid die je optrekt op je insulinenaald voor 2,5 mg.
Je insulinenaald heeft maatstrepen waarmee je in kleine stapjes kunt meten. We raden een insulinenaald van 1 ml aan, omdat deze grotere volumes bevat dan de varianten van 0,3 ml of 0,5 ml. Kleinere spuiten kunnen ervoor zorgen dat je meerdere injecties per dosis nodig hebt.
Rekenen niet nodig: gebruik de calculator hieronder. Die doet al het rekenwerk voor je.
Vragen? Neem contact op via onze contactpagina.
Reconstitutie- en injectiecalculator
Hoe gebruik je de calculator: selecteer je spuittype, vul het volume van je peptide en de hoeveelheid toegevoegd bacteriostatisch water in, en voer vervolgens je doeldosis in. De calculator berekent direct precies hoeveel je moet optrekken op je spuit.
Open de reconstitutie- en doseringscalculator
Deze producten zijn uitsluitend bestemd voor onderzoeksdoeleinden. Niet voor menselijke consumptie.