Learning about peptides
Onderzoek, protocollen en updates over peptiden voor wetenschappelijk gebruik.
-
TFA-zout versus acetaatzout bij onderzoekspeptiden: waarom het tegenion telt
Wie een lyofilisaat van een onderzoekspeptide op de weegschaal legt, weegt niet alleen het peptide zelf. Elk gesynthetiseerd peptide wordt geleverd als zout: het peptidebackbone is gebonden aan een tegenion dat overblijft...
Read more -
Regelgeving rond onderzoekschemicaliën in de EU: wat een lab moet weten
Wie in een Europees laboratorium met onderzoekschemicaliën werkt, krijgt onvermijdelijk te maken met een regelgevend kader dat verder reikt dan het lab zelf. Registratie, classificatie, etikettering en documentatie zijn geen bureaucratische bijzaak,...
Read more -
Etikettering en documentatie van peptiden: traceerbaarheid in het lab
Een correct etiket en een sluitend dossier lijken administratieve bijzaak, maar in een onderzoeksomgeving zijn ze net zo bepalend voor de kwaliteit van resultaten als de zuiverheid van het materiaal zelf. Een...
Read more -
GLP-1-receptoragonisten in preklinisch onderzoek: een literatuuroverzicht
GLP-1-receptoragonisten behoren tot de meest onderzochte peptideklassen van de afgelopen jaren. Wat begon als onderzoek naar glucoseregulatie is inmiddels uitgewaaierd naar cardiovasculaire fysiologie, neurobiologie en oncologie. Voor laboratoria die met deze onderzoeksstoffen...
Read more -
Molecuulgewicht en netto peptidegehalte: van milligram naar mol
Wie in het lab met onderzoekspeptiden werkt, komt vroeg of laat bij dezelfde rekenkundige stap: hoeveel mol peptide zit er eigenlijk in een bepaalde hoeveelheid milligram poeder? Die vraag lijkt eenvoudig, maar...
Read more -
Endotoxinen en steriliteit bij onderzoekspeptiden
Endotoxinen zijn een van de meest onderschatte variabelen in peptideonderzoek. Ze zijn onzichtbaar, overleven de meeste sterilisatiemethoden en kunnen resultaten van celkweek- of dieronderzoek grondig verstoren zonder dat de oorzaak meteen duidelijk...
Read more -
Aliquoteren van peptide-oplossingen: vries-dooicycli voorkomen
Wie in het lab met peptide-oplossingen werkt, herkent het probleem: een gereconstitueerde stock wordt aangemaakt, een deel wordt gebruikt voor een experiment, en de rest gaat terug de vriezer in. De volgende...
Read more -
Oplosbaarheid van peptiden: hydrofobe sequenties en de keuze van oplosmiddel
Niet elk onderzoekspeptide lost even makkelijk op. Waar sommige sequenties binnen enkele seconden helder oplossen in water, blijven andere hardnekkig troebel, klonteren ze samen, of slaan ze zelfs neer aan de wand...
Read more -
Bacteriostatisch water versus steriel water: verschillen en labgebruik
Wie in een laboratorium met gelyofiliseerde peptiden werkt, komt vroeg of laat voor dezelfde keuze te staan: welk oplosmiddel gebruik je om het poeder te reconstitueren? De twee meest gebruikte opties zijn...
Read more -
Lyofilisatie van peptiden: waarom vriesdrogen de standaard is
Wie onderzoekspeptiden bestelt, ontvangt vrijwel altijd een wit, luchtig poeder in een flacon — geen vloeistof, geen olie, maar een korrelige of soms glasachtige "cake". Dat is het resultaat van lyofilisatie, ook...
Read more -
Zuiverheid boven 98%: wat dat cijfer wel en niet zegt
Op vrijwel elk certificate of analysis (CoA) van een onderzoekspeptide staat een zuiverheidspercentage: 98%, 99%, soms hoger. Dat getal wordt vaak gelezen als een simpel kwaliteitslabel — hoe hoger, hoe beter. Maar...
Read more -
Massaspectrometrie voor peptide-identificatie: wat de MS-data je vertelt
Massaspectrometrie (MS) is een van de meest gebruikte analysetechnieken in peptideonderzoek. Waar HPLC vooral iets zegt over de zuiverheid van een monster, geeft MS antwoord op een andere vraag: is dit werkelijk...
Read more
